Casus agressie

We komen in onze trainingen veel casussen over agressie tegen. Deze praktijksituatie speelt zich af in het Kinderziekenhuis:

Tijdens een late dienst vraag een verpleegkundige aan een broertje van een van de baby’s of hij een beetje stil kan zijn, “want dan kunnen de andere kindjes ook slapen”. De moeder zegt dat ze zich er niet mee moet bemoeien!

De verpleegkundige schrikt van haar reactie. Zegt dan dat ze er wél iets van mag zeggen omdat ze ook verantwoordelijk is voor de rust voor de rest van de kinderen. Ook zegt ze tegen moeder dat ze hebben geaccepteerd dat ze na de bezoektijd nog aanwezig is met haar kinderen, maar dat ze dan wel de rust moet waarborgen. De moeder antwoord hierop dat ze dat helemaal niet hoeft en dat dat haar zaken zijn.

De verpleegkundige verzoekt haar vervolgens om dan met haar andere kind naar huis te gaan. Hierop reageert de moeder dreigend en zegt dat ze haar op haar bek gaat slaan. Daarop geeft de verpleegkundige aan dat ze rustig weg kan gaan of de beveiliging belt. Ze belt de beveiliging. Deze komen direct boven. De beveiliging zorgt ervoor dat moeder het ziekenhuis verlaat.

Tips:

In deze casus agressie ontaardt de situatie in korte tijd in een strijd van winnen of verliezen.

Misschien denk je als je dit leest dat je hetzelfde zou hebben gedaan vanuit een gevoel van rechtvaardiging. De verpleegkundige heeft toch gelijk. Je laat toch niet zomaar over je heen lopen! 

Het is niet interessant wie er gelijk heeft. Het gaat vooral om de vraag 'hoe bouw je aan een professionele relatie en wat is daarvoor nodig?'

Hoe kan het dan anders verlopen?

Tijdens een late dienst vraag een verpleegkundige aan een broertje van één van de baby’s of hij een beetje stil kan zijn, “want dan kunnen de andere kindjes ook slapen”. De moeder zegt dat ze zich er niet mee moet bemoeien!

De verpleegkundige schrikt van haar reactie. Ze zegt dat ze schrikt van de felle reactie van deze moeder. Moeder zwijgt. De verpleegkundige blijft aanwezig. Moeder vindt dat de verpleegkundige 'wel erg snel haar woorden klaar heeft'. De verpleegkundige gaat erop in en vraagt hoe ze dat ziet. Ook gaat ze er even bij zitten.

Moeder vertelt wel vaker van dit soort bemoeizuchtigheid mee te maken. Dat is ze zo onderhand wel zat. Het is niet de eerste keer dat dit gebeurt. Ze heeft vaak het gevoel zich te moeten verantwoorden.

Of dit nu ook het geval is? Moeder reageert dat ze eigenlijk wel weet dat dit niet zo is. Ze is ‘snel in haar wiek geschoten’ vooral nu haar baby opgenomen is. Ze kan moeilijk ontspannen en slaapt slecht.

Al pratende komt ze er achter dat ze een dag bezoek over zal slaan. Ze voelt zich eigenlijk erg moe. Ze biedt haar excuus aan bij de verpleegkundige en ze spreken af voor een later moment.

Wat is het verschil?

De verpleegkundige merkt haar eigen geraaktheid op door de felheid van de moeder en benoemt dit naar de moeder toe. Ze neemt haar gevoel serieus en gaat onderzoeken wat er achter deze felheid zit. Door deze aandacht aan de moeder te geven en de ruimte te bieden voor een gesprek komt naar voren wat zich onder de oppervlakte afspeelt bij de moeder. De boodschap achter de boodschap komt boven.

Moeder gaat naar huis en is tot besef gekomen dat haar felle reactie met haar vermoeidheid en zorgen te maken heeft. Dit besef kan alleen tot stand komen als de woede is gezakt.

Verbinding in plaats van strijd

Benoemen van gedrag loont. De angel wordt er veel sneller uitgehaald en het heeft een verbindende werking. 

Ga terug van 'Casus agressie' naar de homepagina

Ik ben Rina van der Meulen, eigenaar en trainer van Agressie in de Zorg. Samen met een team van enthousiaste trainers en acteurs maken we graag kennis met de individuele vraag die er bij u ligt. 

Onze trainingen zijn vanaf September 2017 geaccrediteerd bij V&V Nederland!